leicester-city2In mei 2016 schreef ik over het kampioenschap van Leicester.

Leicester City werd deze week kampioen van Engeland. Ik denk dat weinig mensen hebben gemist hoe deze kleine club uit een middelgrote provincie stad in, volgens mij, de Midlands een lange neus kon maken naar de miljoenen clubs die het nakijken hadden. Waar andere clubs in de Premier League miljoenen spendeerden aan nieuwe aankopen deed Leicester het met een redelijk bescheiden budget. De nieuwe trainer Ranieri moest werkelijk roeien met de riemen die hij had.

Toch moesten de Bookmakers deze week miljoenen uit betalen aan mensen die maanden geleden als “diehard” fan of stomdronken geldt hadden gezet om de ploeg die vorig jaar vocht tegen degradatie.

Waarom was de club dit seizoen zo succesvol zonder de miljoenen die andere clubs wel hadden? Het antwoord is eenvoudiger dan u wellicht denkt. Maanden geleden schreef ik over het succes van de wielerformatie Orica Greenedge. En die ploeg en Leicester City blijken veel overeenkomsten te hebben. En dan blijkt: die overeenkomsten leveren succes op.

Een succesvolle organisatie kent drie belangrijke peilers: structuur, gedrag en menselijk welbevinden. Bij Orica en ook bij Leicester is er een heldere structuur. Er is over nagedacht en staat niet ter discussie. Al is het alleen al omdat er een financiële middelen zijn om het anders te doen, roeien met de riemen die je hebt. Ranieri was als coach (manager in Engeland) duidelijk in welk gedrag zijn spelers moesten laten zien. Er moest een team staan, voor elkaar door het vuur gaan en wat voor elkaar over hebben. Hierdoor ontstond een sfeer waarin spelers konden schitteren. Vardy, opgedoken in de kelders van het Engelse voetbal kreeg de kans van zijn ploeg om te schitteren, haalde het nationale team en werd deze week ook nog eens de beste speler van de Premier League. Niet eens verwonderlijk dat ploeggenoten 2de en 3de werden.

Vanuit die structuur en die ploeggeest die Ranieri kweekte was er nog een belangrijk aspect dat Orica en Leicester gemeenschappelijk hebben: plezier. Vanaf dag 1 draaide het om het doen waar je het meeste plezier aan beleeft. Bij Leicester is dat natuurlijk voetballen, altijd lol en zonder druk presteren maar dat doen waar je goed in bent. Als je doet wat je moet doen en je focust hoe het uitgevoerd moet worden komen de resultaten vanzelf. Een mensen die goed in hun vel zitten presteren beter. Maar dat plezier zo las ik vandaag in een artikel was er niet alleen bij de speler, de trainer maar ook bij de staf en ook belangrijk bij de eigenaar van de club, dat plezier hebben is de cultuur van de club. En dan blijk je ineens zonder grote namen, zonder geld en met weinig middelen een historische prestatie te kunnen leveren. De lessen die hier uit te leren zijn hoef ik denk ik niet meer op te schrijven. Dit kampioenschap is voortaan in ieders geheugen gegrift.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s