Laurien

LaurienEen jaar of vier geleden was ik op de jaarlijkse stamppotavond van Atletiekstad Apeldoorn (STAA). Aan de bar raakte ik aan de praat met een atlete die net lid was geworden van AV’34. Al snel merkte ik haar enthousiasme en passie voor atletiek en vooral voor de meerkamp. Ze was zelf meerkampster, net als haar vriend Rudy die in Apeldoorn met Eelco Sintnicolaas ging trainen.

Nog niet erg ingevoerd in het wereldje van de atletiek snapte ik wel dat Rudy wat kon. Eelco was en is een van de beste atleten van Nederland maar van Rudy had ik nog nooit gehoord. Evenmin van mijn leuke gesprekspartner: Laurien. Rudy bleek Rudy Bourguignon te zijn, een succesvol Frans meerkamper. Op mijn vraag of Laurien wel eens succes had gehad toonde ze mij haar ketting.

Als ik mij goed herinner hingen er meerdere hangers aan de ketting. Een was voor haar 1ste grote succes: Europees Kampioen onder 23 jaar. Een ander voor haar deelname aan de Olympische Spelen in Beijing in 2008. Ik zat niet met een atlete te praten maar met een Olympiaganger en ik had geen idee. Laurien lachte mijn verontschuldigingen weg.

Niet veel later presenteerde wij samen een verhaal over social media aan de atleten van STAA. Laurien was ondertussen definitief met topsport gestopt en begon naast haar werk een eigen bedrijf als tekstschrijver. Ik hielp met de website. Zo bleven we regelmatig contact houden. Na de geboorte van dochter Sienna ging ik op kraamvisite en Laurien en Rudy leken helemaal op hun plek te zijn in Apeldoorn. Toen ook Rudy zijn spikes aan de wilgen hing en Laurien mij vertelde dat ze naar Frankrijk zouden verhuizen was ik niet echt verrast. Sienne was nog klein, Laurien kon haar werk als tekstschrijfster prima vanuit Frankrijk doen en voor Rudy was een carrière na de sport daar makkelijker dan hier.

Ondertussen zag ik Laurien op de baan steeds harder trainen. “De zwangerschapskilootjes” moesten er af was vooral haar commentaar in begin. Later werd het “ik wil weer lekker fit worden”. Ondertussen zag ik vooral het plezier wat ze had om weer op de baan te zijn. Na haar vertrek naar Frankrijk zag ik Laurien natuurlijk veel minder. Maar op Facebook verschenen filmpjes en foto’s van trainingsgroepjes die begeleid en georganiseerd door Rudy en Laurien op trainingskamp waren en als snel verschenen er filmpjes en foto’s van Laurien met gewichten in de weer of rennend langs de baan in het meest prachtige weer wat je je maar kan wensen.

Niet echt verassend was dan ook een post waarin zij de resultaten deelde van een competitiewedstrijd die ze mee had gedaan bij de club van Rudy. Langzaam maar zeker zag ik Laurien weer een (top)sportster worden en haar trainingsarbeid verried dat ze meer wilde.

Vlak voor mijn vakantie deelde ze met mij haar droom. Ik moest het nog even voor mij houden maar dan kon ik vast mee denken hoe ik zou kunnen helpen. “Ze wilde terug naar de top en proberen Rio te halen.” Laurien zou Laurien niet zijn als ze niet wist hoe. Op 12 september lanceerde zij bij de club waar ze groot werd AV Hera uit Heerhugowaard haar crowdfunding campagne. Laurien wil het verhaal wat abrupt stopte bij de spelen in Beijing af schrijven. En ik gun het haar zo dat ze dat verhaal uit kan schrijven dat ik iedereen uitnodig om haar te steunen. Het kan vanaf een paar euro of meer als je meer kan en wil missen. Je kunt ook iets van Laurien terug krijgen. Kijk via onderstaande link hoe en wat?  

Ik weet zeker dat je anders naar de spelen gaat kijken als je Laurien steunt en ze Rio gaat halen: “Een nieuw leven voor de Zeven”.

 

http://www.wijzijnsport.nl/campagnes/laurienhoos/een-nieuw-leven-voor-de-zeven

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s